Ti elixes

2006-11-23T08:50:00.000-08:00

ALGUNHOS SOÑOS PODEMOS FACELOS REALIDADE... OUTROS NON....
PERO SOLO O SABEREMOS SE O INTENTAMOS....

IMAGEN DE EL SEÑOR DE LOS ANILLOS, LA COMUNIDAD DEL ANILLOS.

2006-11-03T11:50:00.000-08:00

AS VECES NON VEMOS O QUE TEMOS DIANTE...
CANDO SOLO HAY QUE MIRAR...
ANQUE ESA MIRADA NON PROVÉN DOS OLLOS.

eche unha risa

2006-11-02T12:59:00.000-08:00

esta imaxe e del señor de los anillos.
se eque eche o que hai,.. que queremos sacalo bachiller??? pois hai que curralo asique padiante jajaja animos a todoooos. erache por poñer algo... bkos a todooos

Esta vez unha mais. temos unha nova fichaxe

2006-10-30T05:32:00.000-08:00

Este ano temoslle que dar a benvida a beti que se incorpora o blog. bkos

Arredor de si, de Otero Pedrayo, como o vemos nos

2006-10-30T05:14:00.000-08:00

Arredor de si publicase en 1930 conta os sentimentos dos compoñentes do grupo Nós ao galeguismo. O protagonista e Adrian Solovio, cosmopolita, que pretende descubrir a sua identidade. Para isto viaxa por paises de Europa ata vivir unha crise que o leva a volver a Galicia, onde antes de marchar deixara o seu espírito.

A estrutura desta novela culturalista relacionase co relato mitico adaptando o mundo contemporáneo. E o protagonista nun periodo de nove meses coñece experiencias da morte, da sexualidade, e do sagrado. Ao final descobre e valora as propias raices, lembra o seu itinerario de perfeccion como exemplo e ensino para os mais.

beti, silvia, meri, silvi.

Pois na aqui a final de curso

2006-06-30T13:37:00.000-07:00

bue pois nada que aqui deixamos esto para desexar boas vacacions a todos os que as collan e tal. bue que nada mais, feliz fin de curso pos do ies marco do camballon e vemonos en segundo bachiller! muakes!

Contademe iso que tedes ahi

2005-09-18T08:02:00.000-07:00

Pois eso que se queredes contar algunha experiencia extraña, de esas que non saberias explicar ou sinxelamente algun soño extraño que tiverades estaria encantada de recibir as vosas respostas. Eu persoalmente escribirei unha cousa moi rara que me sucedeu e que nunca olvidarei.

Era unha noite fria e eu estaba nun campamento coas miñas amigas. Eu non me sentia moi ben asique decidin sair dar unha volta por fora. O caso e que me sentei nunha pedra e de repente vin unha luz na cima dun monte. Eu pensei que terian ali un foco ou algo asi pero despois de manterse por un bo anaco no mesmo sitio vin que a luz se elevaba hacia o ceo. Eu sorprendinme moito e fun chamar por elas pero cando volvemos o sitio xa non habia luz. Foi curioso, moitos dinme que seria un avion que viria hacia min e por eso non o via mover... pero e que non viña hacia min senon seguiria por ahi, ademais levantouse tan lentamente e despois desapareceu tan rapido.... da que pensar. Bueno aqui queda este suceso meu e invitovos a deixar algun asi por aqui. Veña unha aperta a todos os que lestes isto.

Sobre Emily Brontë( por Meri)

2005-06-13T04:16:00.000-07:00

Hola amigos eu son Meri, unha das integrantes do grupo. Cada unha de nós ten as suas paixóns. Agora vouvos falar sobre a miña: Emily Brontë. É unha escritora que morreu fai 157 anos. O ano pasado ocorreume unha anecdota relacionada con ela, é a seguinte:
Era un día calquera, era ó atardecer e como non tiña nada que facer, ocorreuseme dar un paseo polo monte, concretamente a Croá, que é unha montaña. Cando cheguei xa case era noite e empezaba a facer frío. Dirixinme á pedra na que me soía sentar. Entón foi cando me sorprendin ó ver unha muller alí sentada. Era ela, Emily, transparente, como un espírito e dixo:
- Por fin, cheguei despois de tanto tempo ás miñas cumbres, a Thornton.
- Non equivocácheste -dixenlle eu.
Entonces cando volvín mirala xa non estaba. Achegueime á pedra e vin algo: un libro. Na portada relucia o título: Cumes borrascosas. Abrino e no seu interior poñia:
- As veces podes confundir as túas cumes.
...

OPINIÓN PERSOAL SOBRE O GALEGO.

2005-06-13T04:07:00.000-07:00

Cada unha de nos as tres ten unha opinion distinta sobre o galego, que cremos que son dignas de mención. Gustaríanos compartir convosco, os lectores, as nosas opinions.
Duas de nos somos partidarias de que cada un fale o idioma que queira pero non nos parece ben que xente que naceu no seu pobo deixe de falar o idioma que o rodea. Algo moi importante para nós e que o galego se transimitise de xeración en xeración ata os nosos días, a pesar de que quixeran que non fose asi. Cremos que e un simbolo moi importante de unión, e vos que pensades?

As nosas pasions

2005-05-29T13:06:00.000-07:00

Isto xa o vivín...

2005-05-09T04:29:00.000-07:00

Nunca vos pasou que indo pola senda da vida algunha vez tivestes a impresion de que se repite algún momento da vosa vida? Nos si o vivimos e sabemos o que se sente, por iso queremos compartilo convosco.
Unha noite en que as estrelas brillaban no ceo, as miñas amigas e mais eu quedamos a durmir de acampada. Aquela noite estabamos moi cansadas e quedamos durmidas moi axiña. Mentres o tempo pasaba as nosas mentes viviron a mesma historia. Estabamos a punto de durmir, cando nos levantamos e entón cada unha adentrouse no monte dos toxos e das silvas, e sen saber por que as tres nos atopamos co mesmo fenómeno que nos abraiou. Vimos unha intensa luz branca ante nos, que cegaba os nosos ollos. O extraño era que estabamos soas, e as nosas amigas colleran o seu propio rumbo. Sen embargo sentíamolas cerca. continuará...

Lorenzo Varela: cita

2005-05-09T04:24:00.000-07:00

........
Cita
Te espero en el mediodía,
amiga.
Por el camino del río,
a la sombra de la encina.
Llámame si estoy dormido,
amiga.
Que hace mucho que no cierro
los ojos por verte, niña.
Y es muy traidora esta sombra,
soleada, de la encina.
Y al otro lado del río
duerme el ganado entre brisas
de los trigales y olivos,
niña.
Y ya sueño tu pañuelo
sobre mi frente dormida.
Y las cigarras ensayan
sus coros en las encinas.
Te espero en el mediodía,
amiga.
Dile a tu madre que vas
a lavarte la camisa,
y que el río está impaciente
esperándote en la orilla.